There are times when depression takes hold of me. I try to shake it off, but at times it simply IS hard to do. It has its claws sunk in so deep in you that when you try to pull them out, they just tend to sink in deeper… all the while seeming like it'll never let go… or at least any time soon.
You try not to think about it, but it keeps slinking it's way to the forefront.
You keep trying to push it away, but just like a bully, it just seems stronger... It pushes back and pummels you to the ground.
You try to recall another memory, one that makes you smile, or laugh, or even angry, but just like some kind of filter, it only lets the tears pass through.
You don't want it to linger, but just like an unwanted guest, it stays longer than you care for.
You want to shout... rant and rave… but you don't really know what to say. You don't really know HOW TO say it. Nor to whom.
But as I always say… POTAENA! GOOOOD VIBEEEEEEEEEEEEEEES!!!!
Saturday, August 08, 2009
Monday, October 06, 2008
My First Bikeout in the La Mesa Forest Reserve
Last Oct 1, isang maulang araw ng Ramadan, instead of humilata ako sa bahay at mag-DVD ULTRA-marathon... ay nagpauto ako kay Marko na sumama sa bikeout. Eto ang history via text:
Marko: oi bikeout, La Mesa, Oct 1
Naomi: gusto ko pero ala akong training
Marko: yun na training mo
Naomi: okies! ^_^
Dapat tandaan na ang aking bike activities ay limited sa may baba ng bahay pag di ako makatulog at ang huling Multo Sports Race, ilang buwan na ang nakalipas, kung saan isinumpa ko ng maige ang bike ni Joie (na akin na pala, hehe nabili ko kasi juntis naman si Joie-yo at malamang lamang ay di niya gagamitin in N months (di ko na maalala kung kelan ko binili at kung kelan ko nalaman na buntis si Joie hehehe))
At dahil magkasundo naman kami noong bike during stroll-in-the-park-bikescapades, naisip ko, okay lang naman siguro na sumama ako sa bikeout. Isip ko lam naman ni marko na di ako supah fit so baka nai-take into consideration niya na yun noong nag-text siya. So, la la la la la (sing to the tune of kung ano man ang cool song mo ngayon) hepi hepi pa ako at excited.
Although kinakabahan na ako sa thought na mag-bi-bike ako from Balara to La Mesa... kasi di pa ako nakakapag bike sa highway, kasi... OO... DUWAG AKO! DUWAG AKO SA MGA TRUCK!!! naiimagine ko parati sarili ko na nag-sp-splat and crackle with my bike sa ilalim ng mga letsugas na mga truck na yan! (leche kasing mga email ng mga nasagasaan sa highway, at leche rin kasi napaka-curious-george ko at tinitingnan ko pa talaga ang mga pics. Selective ang memory ko at pag sinelect niya ang memory na yun... MATAGAL bago ilagay sa recycle bin!)
BUTI NA LANG TUMAWAG SI Marko the night befor AT SINABING MAGDALA AKO NG KOTSE PARA SABAY KAMI NI RIA papuntang La Mesa! wahoooooo!!! SAVED! (from the trucks, that is!)
So ayun, sabay sabay kami nila Glen, Alpha, at Ria papuntang La Mesa with Fabio (para sa mga di nakaka-alam, yun pangalan ng kotse ko). At dahil maaga ako dumating kina Alpha, eh maaaga rin kami naka-alis. mga malapit na mag-8... hehe.
After mag-withdraw at bumili ng pang-lunch namin, dumirecho na kami sa La Mesa Forest Reserve c/o Glen - the driver/interior-designer-ng-mga-bike-sa-loob-ni-Fabio dude. Naabutan namin malapit na sa may entrance ng gate ng Forest Reserve yung iba naming kasama na nag-bike lang papunta.
May orientation before mag-proceed sa actual bikeout, para malaman namin kung san napupunta yung 200/head na binabayad namin (donation daw sabi noong manong kasi 24 hours on call ang mga workers sa La Mesa, at may 60 ata sa kanila na di ganun kaganda yung sahod... so basta parang tulong na rin). Kung hindi man malinaw sa akin kung kanino napupunta yung pera... PAGPASENSIYAHAN NIYO NA! Nag-hang utak ko bigla ng nabanggit ang mga katagang 34KM yung route! (Background music sa utak ko habang parang may roulette na paikot ikot sa harapan ko na may nakasulat na 34km route: POTANGNA MO MARKO!!!!!) Maya-maya, may narinig akong nagsalita... *not verbatim* "Akala ko 20km lang yugn route?" Nilinaw ata nila na although may 34km route, 20km route lang yung gagamitin namin... (nasa utak ko pa rin: POTANGNA MO MARKO!!!) Kung yung 11km nga sa multo sports sinumpa ko na yung bike, yugn lecheng 20km pa kaya????
Dahil di kinaya ng utak ko, nasabi ko rin ata yung: POTANGNA MO MARKO outloud, although may kasama namang smile. Kasi baka pag naalala ni marko sa gitna ng daan na minura ko siya without a smile ay baka biglang La Mesa Forest Reserve Local na ako forevah... Di naman ako umangal ng todo (I THUUUNK!)
AND THE BIKEOUT BEGINS!!! wahooooo! noong start, puro pababa, so naisip ko ay, sige keri ko naman siguro yugn 20km kung puro ganito... so la la la la la la (happy song tune) Hepi hepi ulit ako, nakikipagkwentohan pa ako with my biker-dude/dudette friends. Pag may konting incline paakyat, keri pa rin naman. Kahit nahuhuli ako parati, OK lang. Wala na naman akong pride, saka no pressure kasi di anman ako biker dudette pa talaga at sabi nga nila glen: Haciendera/Haciendero pace lang. Feeling ko at that point, silang mga nauuna sa akin ang mga mayordomo/mayordoma ko... they're paving the way for the actual doña - AKO mwahahah!!!
May isang fact akong nakalimutan: umuulan at may humahabol na putik galing sa likuran ko. Dark colored ang jersey ko... SA HARAP. Yung sa likod... PUTI... noong start. Later BROWN na. Isip ko, sige lang, ok lang, basta buhay! keri pa! madali lang naman magpalit ng labandera. So, la la la la la la (hepi Song ulet). Padyak dito, padyak doon, baba pag medyo matarik o kaya pag nakitang yung nasa harap mo bumaba, angat ulit pagdating sa point kung saan umangat yung nasa harap mo. In short, monkey see- monkey do ang style ko sa bike out na yun.
CLIMAX: may isang downhill na tila easy, easy lang, considering na meron naman akong brakes na gumagana ng matino at mukhang di naman siya ganun ka-steep. Malakas ang loob ko na hindi bumaba ng bike ko. Para tantya-tantya lang KUNO ang brakes ko... so, la la la la la la la... *accelerating* (brake ng kaunti sa likod) la la la la la la *still accelerating* (diin pa ng onti ng brake sa likod) la la la la la la la *nag-aaccelerate pa rin talaga (TODO BRAKE NA SA LIKOD plus tantya-tantya sa harap) *POTANGNA nag-aaccelerate pa din* (OUTLOUD: MOMMY!!! MOMMY!!!!, dagdag ng break sa harap, nakaipit ang index finger between brake trigger sa front and handle bar para di ako mapa-todo ng brake sa harap) *STILL ACCELERATING with glen sa background: KAya mo yan NAOMI* (OUTLOUD: MOMMY!!! MOMMY!!! MOMMY!!!!!!!!!!!!, sa utak ko: POTANGNA! anong kayaaaaaaaaaa pinagsasabi niya!!!!?!?!?!) DI KO NA LAM kung anong nangyari... bigla na lang nasa ere na ako at alam ko lang ala-super man pose with my right arm forward (di ko lam asan ang left arm ko. Sorry di ko na-pag-aralang maige ang pose ko considering na iniisip ko ang buhay ko. OK. LYING. i wasn't exactly thinking about my Life, di ko lam basta alam ko di pa ako mamatay nun! basta kasi sobrang bilis lang talaga ng pangyayari. next thing i know, saka na nag-slow motion picture (walang flashback.. kaya siguro alam kong di pa ako mamatay kasi wala pang flashback). Wala na ako sa ere. Nasa lupa na ako. Superman pose pa din. Pero nararamdaman ko yung maliliit na pebbles sa may arm ko, feeling ko masusugatan na ako (o baka may sugat na ako) so tumalikod ako sa lupa via my right side kung kaya naman ang sakit ng kanang side ko with matching bruises to boot.. at dahil sa Laws of Physics ay tumigil rin ako, with my back on the ground.
Dahan-dahan akong tumayo at umupo sa may gilid, dun sa may damo na part, just in case meron akong agarang fan na gustong gumaya sa ginawa ko at masagasaan pa ako. Ayoko na madagdagan ang injury ko kung meron man. Sinubukan ko mag-inventory ng parts ng katawan ko at nagcheck sa utak kung may bali ba ako or something. masakit yung may rib area sa right side ko. i think dahil sa pag bagsak ko at sa pagturn ko while im still skidding. Masakit sa may right thigh ko, *angat ng short* okay may skid marks yung leg ko against the ground. Naiimagine ko na yung pasa dun pa lang. Si alpha: "ate okay ka lang? yung bike mo?" SHET!!! yung bike koooooooooooooooooooooooo!!!!
Saka ko lang naalala... medyo naalala ko pa yung huli kong tingin sa bike ko halos fully overturned yung handle bars towards the bike seat... (di ko lam pano at kelan ko siya nakitang overturned.. siguro habang lumilipad ako eh napalingon ako) SHET kalahati pa lang kami sa route!!!
Hassle kung maglalakad ako! di lang sa akin kundi pati sa mga kasama ko... pakshet!malamang di naman sila lahat iiwan ako.... nakakahiya sa mag mamagandang loob (KUNG MERON MAN... hehehe)... pero buti na lang upon closer inspection of marko, glen, manong guide, etc... di ko na maalala kung sino pa yung ibang nakicheck... eh eto lang ang problema:
1) basag yung tolda (tama ba?) Ah basta! basag yung metal na pinagkakabitan ng handle bars. pero di naman totally basag na pag diniinan eh mapuputol. So keri pa...
2) na-otso ang harap na gulong. but not to the point na hugis otso na talaga siya.... basta di na siya perfect! kaya lang since hindi naman kami pde magtono sa gitna ng la mesa kasi wala naman kami tono-ing skills...
Kinailangan ko mag make do with slightly otso-ed front wheel and slightly basag na tolda (kung tama man ang tawag sa part na yun)... Hinigpitan na rin nila yung mga brakes ko... YAHOOOOOOO!!! nang malaman kong may ihihigpit pa pala yun eh napa-thank you Lord na lang ako!!! hahaha!
after ng aking major semplang eh wala na namang sumunod pa... although everytime merong slight downhill with puno and bato on the sides eh medyo nag-lo-loop-d-loop ang puso ko at konti na lang eh isuka ko siya sa kaba... kaya kung minsan eh bumababa talaga ako kahit sa tingin ko eh 2 degrees na slope lang siya! hahaahaha! OO NA LOSER NA!!! eh kung IKAW KAYA LUMANGOY SA LUPA?!?!??!!!!!
things to thank God for:
1) buhay ako
2) wala akong tocino (salamat sa warmers ni marko ni hiniram ko before magstart ng bikeout)
3) may guts pa akong umulit!
Sana lang... sa future bikeouts mas lumiit na yung surface area ng mga pasa ko... taena... parang work of art ngayon ang thighs ko!!! so colorful!! ahlaaaaveeeeet!
things to remember:
1) mag-warmers - not only keeps you warm, also keeps tocino-like wounds away making sure you still have soft, smooth, and silky skin afterwards (kahit may scratches... basta wag lang tocino!) - that is kung soft, smooth, and silky yung skin mo to begin with... otherwise... MAg-lotion ka muna leche!
Marko: oi bikeout, La Mesa, Oct 1
Naomi: gusto ko pero ala akong training
Marko: yun na training mo
Naomi: okies! ^_^
Dapat tandaan na ang aking bike activities ay limited sa may baba ng bahay pag di ako makatulog at ang huling Multo Sports Race, ilang buwan na ang nakalipas, kung saan isinumpa ko ng maige ang bike ni Joie (na akin na pala, hehe nabili ko kasi juntis naman si Joie-yo at malamang lamang ay di niya gagamitin in N months (di ko na maalala kung kelan ko binili at kung kelan ko nalaman na buntis si Joie hehehe))
At dahil magkasundo naman kami noong bike during stroll-in-the-park-bikescapades, naisip ko, okay lang naman siguro na sumama ako sa bikeout. Isip ko lam naman ni marko na di ako supah fit so baka nai-take into consideration niya na yun noong nag-text siya. So, la la la la la (sing to the tune of kung ano man ang cool song mo ngayon) hepi hepi pa ako at excited.
Although kinakabahan na ako sa thought na mag-bi-bike ako from Balara to La Mesa... kasi di pa ako nakakapag bike sa highway, kasi... OO... DUWAG AKO! DUWAG AKO SA MGA TRUCK!!! naiimagine ko parati sarili ko na nag-sp-splat and crackle with my bike sa ilalim ng mga letsugas na mga truck na yan! (leche kasing mga email ng mga nasagasaan sa highway, at leche rin kasi napaka-curious-george ko at tinitingnan ko pa talaga ang mga pics. Selective ang memory ko at pag sinelect niya ang memory na yun... MATAGAL bago ilagay sa recycle bin!)
BUTI NA LANG TUMAWAG SI Marko the night befor AT SINABING MAGDALA AKO NG KOTSE PARA SABAY KAMI NI RIA papuntang La Mesa! wahoooooo!!! SAVED! (from the trucks, that is!)
So ayun, sabay sabay kami nila Glen, Alpha, at Ria papuntang La Mesa with Fabio (para sa mga di nakaka-alam, yun pangalan ng kotse ko). At dahil maaga ako dumating kina Alpha, eh maaaga rin kami naka-alis. mga malapit na mag-8... hehe.
After mag-withdraw at bumili ng pang-lunch namin, dumirecho na kami sa La Mesa Forest Reserve c/o Glen - the driver/interior-designer-ng-mga-bike-sa-loob-ni-Fabio dude. Naabutan namin malapit na sa may entrance ng gate ng Forest Reserve yung iba naming kasama na nag-bike lang papunta.
May orientation before mag-proceed sa actual bikeout, para malaman namin kung san napupunta yung 200/head na binabayad namin (donation daw sabi noong manong kasi 24 hours on call ang mga workers sa La Mesa, at may 60 ata sa kanila na di ganun kaganda yung sahod... so basta parang tulong na rin). Kung hindi man malinaw sa akin kung kanino napupunta yung pera... PAGPASENSIYAHAN NIYO NA! Nag-hang utak ko bigla ng nabanggit ang mga katagang 34KM yung route! (Background music sa utak ko habang parang may roulette na paikot ikot sa harapan ko na may nakasulat na 34km route: POTANGNA MO MARKO!!!!!) Maya-maya, may narinig akong nagsalita... *not verbatim* "Akala ko 20km lang yugn route?" Nilinaw ata nila na although may 34km route, 20km route lang yung gagamitin namin... (nasa utak ko pa rin: POTANGNA MO MARKO!!!) Kung yung 11km nga sa multo sports sinumpa ko na yung bike, yugn lecheng 20km pa kaya????
Dahil di kinaya ng utak ko, nasabi ko rin ata yung: POTANGNA MO MARKO outloud, although may kasama namang smile. Kasi baka pag naalala ni marko sa gitna ng daan na minura ko siya without a smile ay baka biglang La Mesa Forest Reserve Local na ako forevah... Di naman ako umangal ng todo (I THUUUNK!)
AND THE BIKEOUT BEGINS!!! wahooooo! noong start, puro pababa, so naisip ko ay, sige keri ko naman siguro yugn 20km kung puro ganito... so la la la la la la (happy song tune) Hepi hepi ulit ako, nakikipagkwentohan pa ako with my biker-dude/dudette friends. Pag may konting incline paakyat, keri pa rin naman. Kahit nahuhuli ako parati, OK lang. Wala na naman akong pride, saka no pressure kasi di anman ako biker dudette pa talaga at sabi nga nila glen: Haciendera/Haciendero pace lang. Feeling ko at that point, silang mga nauuna sa akin ang mga mayordomo/mayordoma ko... they're paving the way for the actual doña - AKO mwahahah!!!
May isang fact akong nakalimutan: umuulan at may humahabol na putik galing sa likuran ko. Dark colored ang jersey ko... SA HARAP. Yung sa likod... PUTI... noong start. Later BROWN na. Isip ko, sige lang, ok lang, basta buhay! keri pa! madali lang naman magpalit ng labandera. So, la la la la la la (hepi Song ulet). Padyak dito, padyak doon, baba pag medyo matarik o kaya pag nakitang yung nasa harap mo bumaba, angat ulit pagdating sa point kung saan umangat yung nasa harap mo. In short, monkey see- monkey do ang style ko sa bike out na yun.
CLIMAX: may isang downhill na tila easy, easy lang, considering na meron naman akong brakes na gumagana ng matino at mukhang di naman siya ganun ka-steep. Malakas ang loob ko na hindi bumaba ng bike ko. Para tantya-tantya lang KUNO ang brakes ko... so, la la la la la la la... *accelerating* (brake ng kaunti sa likod) la la la la la la *still accelerating* (diin pa ng onti ng brake sa likod) la la la la la la la *nag-aaccelerate pa rin talaga (TODO BRAKE NA SA LIKOD plus tantya-tantya sa harap) *POTANGNA nag-aaccelerate pa din* (OUTLOUD: MOMMY!!! MOMMY!!!!, dagdag ng break sa harap, nakaipit ang index finger between brake trigger sa front and handle bar para di ako mapa-todo ng brake sa harap) *STILL ACCELERATING with glen sa background: KAya mo yan NAOMI* (OUTLOUD: MOMMY!!! MOMMY!!! MOMMY!!!!!!!!!!!!, sa utak ko: POTANGNA! anong kayaaaaaaaaaa pinagsasabi niya!!!!?!?!?!) DI KO NA LAM kung anong nangyari... bigla na lang nasa ere na ako at alam ko lang ala-super man pose with my right arm forward (di ko lam asan ang left arm ko. Sorry di ko na-pag-aralang maige ang pose ko considering na iniisip ko ang buhay ko. OK. LYING. i wasn't exactly thinking about my Life, di ko lam basta alam ko di pa ako mamatay nun! basta kasi sobrang bilis lang talaga ng pangyayari. next thing i know, saka na nag-slow motion picture (walang flashback.. kaya siguro alam kong di pa ako mamatay kasi wala pang flashback). Wala na ako sa ere. Nasa lupa na ako. Superman pose pa din. Pero nararamdaman ko yung maliliit na pebbles sa may arm ko, feeling ko masusugatan na ako (o baka may sugat na ako) so tumalikod ako sa lupa via my right side kung kaya naman ang sakit ng kanang side ko with matching bruises to boot.. at dahil sa Laws of Physics ay tumigil rin ako, with my back on the ground.
Dahan-dahan akong tumayo at umupo sa may gilid, dun sa may damo na part, just in case meron akong agarang fan na gustong gumaya sa ginawa ko at masagasaan pa ako. Ayoko na madagdagan ang injury ko kung meron man. Sinubukan ko mag-inventory ng parts ng katawan ko at nagcheck sa utak kung may bali ba ako or something. masakit yung may rib area sa right side ko. i think dahil sa pag bagsak ko at sa pagturn ko while im still skidding. Masakit sa may right thigh ko, *angat ng short* okay may skid marks yung leg ko against the ground. Naiimagine ko na yung pasa dun pa lang. Si alpha: "ate okay ka lang? yung bike mo?" SHET!!! yung bike koooooooooooooooooooooooo!!!!
Saka ko lang naalala... medyo naalala ko pa yung huli kong tingin sa bike ko halos fully overturned yung handle bars towards the bike seat... (di ko lam pano at kelan ko siya nakitang overturned.. siguro habang lumilipad ako eh napalingon ako) SHET kalahati pa lang kami sa route!!!
Hassle kung maglalakad ako! di lang sa akin kundi pati sa mga kasama ko... pakshet!malamang di naman sila lahat iiwan ako.... nakakahiya sa mag mamagandang loob (KUNG MERON MAN... hehehe)... pero buti na lang upon closer inspection of marko, glen, manong guide, etc... di ko na maalala kung sino pa yung ibang nakicheck... eh eto lang ang problema:
1) basag yung tolda (tama ba?) Ah basta! basag yung metal na pinagkakabitan ng handle bars. pero di naman totally basag na pag diniinan eh mapuputol. So keri pa...
2) na-otso ang harap na gulong. but not to the point na hugis otso na talaga siya.... basta di na siya perfect! kaya lang since hindi naman kami pde magtono sa gitna ng la mesa kasi wala naman kami tono-ing skills...
Kinailangan ko mag make do with slightly otso-ed front wheel and slightly basag na tolda (kung tama man ang tawag sa part na yun)... Hinigpitan na rin nila yung mga brakes ko... YAHOOOOOOO!!! nang malaman kong may ihihigpit pa pala yun eh napa-thank you Lord na lang ako!!! hahaha!
after ng aking major semplang eh wala na namang sumunod pa... although everytime merong slight downhill with puno and bato on the sides eh medyo nag-lo-loop-d-loop ang puso ko at konti na lang eh isuka ko siya sa kaba... kaya kung minsan eh bumababa talaga ako kahit sa tingin ko eh 2 degrees na slope lang siya! hahaahaha! OO NA LOSER NA!!! eh kung IKAW KAYA LUMANGOY SA LUPA?!?!??!!!!!
things to thank God for:
1) buhay ako
2) wala akong tocino (salamat sa warmers ni marko ni hiniram ko before magstart ng bikeout)
3) may guts pa akong umulit!
Sana lang... sa future bikeouts mas lumiit na yung surface area ng mga pasa ko... taena... parang work of art ngayon ang thighs ko!!! so colorful!! ahlaaaaveeeeet!
things to remember:
1) mag-warmers - not only keeps you warm, also keeps tocino-like wounds away making sure you still have soft, smooth, and silky skin afterwards (kahit may scratches... basta wag lang tocino!) - that is kung soft, smooth, and silky yung skin mo to begin with... otherwise... MAg-lotion ka muna leche!
Sunday, June 29, 2008
TRY-athlete na me!!!!
hahaha! for the first time! sumali ako sa isang triathlon!!! hahaha AT ANG PINAKAMAHALAGA!!! natapos ko siya!! i'm so proud of me!!!! hahahha
The triathlon was sponsored by the UP Mountaineers, UP Swimming Varsity, and another group.. I forget... hehehe! Multo SPorts Race ang tawag sa kanya kasi it started at 10PM... although I don't think exactly 10 nag-start... who cares??? hahahha! It was held sa UP pool and around the Acad Oval.
Beginner's Category yung sinalihan ko kasi.. DUH! beginner lang ako! at di naman ako ilusyonada no! hahahha! That was 500m na swim, 11km na bike, at 2.5km na run. Wahahahah nilamon ako ng mga kids na kasabayan ko (ages 10 and 12) hahahaha... ako nasa last ikot pa lang ng Acad Oval, ang mga kids ay patapos na sa run nila... how embarassing! hahaha pero again.. I DON'T CARE! considering ang aking fitness level at bike experience.. hahahha I'M STILL PROUD OF ME!
Hahaha! kasama ko rin pala sa race sila Moks (officemate) at Marko (UPM) heheheh si Marko nasa Open Category kasi malakas nman yun at naka-ilang triathlons na siya.. kami ni Moke, nasa beginners's Category! Hehe, pinilit nga lang namin ni Marko si Moke na sumali tapos naunahan pa ako ng mokong! buset! hahahah but dat's owkei! hahahhah nakkatuwa pa rin!!
Grabeeeeee!!! Nakakapagod yung swimming! Kahit nakababad ako sa tubig eh ramdam na ramdam ko yung pawis ko na tumutulo! ahhahah! San ka pa?! pero Isinusumpa ko talaga yung bike!!!! DUN AKO SUPAH BAGAL!!! demmit!!! ang sakit sakit sakit sakit ng aking right knee!! taena! tapos noong run na... may part na nilakad ko noong simula kasi feeling ko approaching to cramp status na yung right leg ko.. buti na lang di umabot dun... pero yun tinakbo ko na galing sa may Law tapos paikot ng oval then back sa pool... ay mali.. di ko pala tinakbo... nag-jog ako! at least i didn't walk lang di ba??? hahahaha there were times talaga na I wanted to give up sa bike pa lang! sobrang hirap na hirap ako sa bike.. sabi ni marko ang baba raw kasi ng seat ko kya ako nahirapan.. tae next time hanggang langit na talaga yung upuan na yun! (WAW next time! hahahahah yep sali ulit ako next time... sana next time di na ako yung last finisher sa category ko! kahit second to the last pde na rin! ahhahahah)
Buti na lang sumali ako, kasi kahit isinusumpa ko yung sarili ko noong nasa 2nd-3rd round ako dun sa bike... eh napakasaya naman ng feeling na ntapos ko yung race! heheeheheh it was so fun! tapos nakakatuwa pa yung awarding hhah kasi ang kulit ni Rey (yung emcee)... heheehe
ah basta... ang pinakamahalaga... NATAPOS KO SIYA.. at pde na akong tawaging.... TRIATHLETE! yeeeeeeeeeeeeess!!! hahahaahah!
(ala-300) NAOMI!!! What is your profession! TRIATHLETE! ahahha labo! pero ang saya!!!!!
The triathlon was sponsored by the UP Mountaineers, UP Swimming Varsity, and another group.. I forget... hehehe! Multo SPorts Race ang tawag sa kanya kasi it started at 10PM... although I don't think exactly 10 nag-start... who cares??? hahahha! It was held sa UP pool and around the Acad Oval.
Beginner's Category yung sinalihan ko kasi.. DUH! beginner lang ako! at di naman ako ilusyonada no! hahahha! That was 500m na swim, 11km na bike, at 2.5km na run. Wahahahah nilamon ako ng mga kids na kasabayan ko (ages 10 and 12) hahahaha... ako nasa last ikot pa lang ng Acad Oval, ang mga kids ay patapos na sa run nila... how embarassing! hahaha pero again.. I DON'T CARE! considering ang aking fitness level at bike experience.. hahahha I'M STILL PROUD OF ME!
Hahaha! kasama ko rin pala sa race sila Moks (officemate) at Marko (UPM) heheheh si Marko nasa Open Category kasi malakas nman yun at naka-ilang triathlons na siya.. kami ni Moke, nasa beginners's Category! Hehe, pinilit nga lang namin ni Marko si Moke na sumali tapos naunahan pa ako ng mokong! buset! hahahah but dat's owkei! hahahhah nakkatuwa pa rin!!
Grabeeeeee!!! Nakakapagod yung swimming! Kahit nakababad ako sa tubig eh ramdam na ramdam ko yung pawis ko na tumutulo! ahhahah! San ka pa?! pero Isinusumpa ko talaga yung bike!!!! DUN AKO SUPAH BAGAL!!! demmit!!! ang sakit sakit sakit sakit ng aking right knee!! taena! tapos noong run na... may part na nilakad ko noong simula kasi feeling ko approaching to cramp status na yung right leg ko.. buti na lang di umabot dun... pero yun tinakbo ko na galing sa may Law tapos paikot ng oval then back sa pool... ay mali.. di ko pala tinakbo... nag-jog ako! at least i didn't walk lang di ba??? hahahaha there were times talaga na I wanted to give up sa bike pa lang! sobrang hirap na hirap ako sa bike.. sabi ni marko ang baba raw kasi ng seat ko kya ako nahirapan.. tae next time hanggang langit na talaga yung upuan na yun! (WAW next time! hahahahah yep sali ulit ako next time... sana next time di na ako yung last finisher sa category ko! kahit second to the last pde na rin! ahhahahah)
Buti na lang sumali ako, kasi kahit isinusumpa ko yung sarili ko noong nasa 2nd-3rd round ako dun sa bike... eh napakasaya naman ng feeling na ntapos ko yung race! heheeheheh it was so fun! tapos nakakatuwa pa yung awarding hhah kasi ang kulit ni Rey (yung emcee)... heheehe
ah basta... ang pinakamahalaga... NATAPOS KO SIYA.. at pde na akong tawaging.... TRIATHLETE! yeeeeeeeeeeeeess!!! hahahaahah!
(ala-300) NAOMI!!! What is your profession! TRIATHLETE! ahahha labo! pero ang saya!!!!!
Thursday, March 06, 2008
gusto ko magsulat
hahaha nakakasawa na magsabi ng "i'm back" kasi these days matagalan ako nawawala dito... hirap kasi ng walang access sa net sa work place... sira pa laptop ko.. gahreat di ba? kelan kaya talaga ako yayaman... hahay hehehe as if naman makakapagsulat ako sa bahay eh pagdating ko dun gusto ko bumulagta na lang! saka as if makakapagsulat rin ako sa office.. eh praning ako!
ayoko may nagbabasa ng mga sinusulat ko HABANG sinusulat ko pa! kasi nakakaconscious! hahahaha.... grabe... nabasa ko yung mga dating sulat ko pakshet... i was so conio pala before.. pero sabagay.. when you start writing in english it's kinda hard to stop.. like this ba! hahaa jowk onli... pero may halong katotohanan...
hahaha ang daming happening na bago na di ko alam pano ko sisimulang ikwento siguro eventually maikukuwento ko rin yun dito at my leisure... hmmm.. KELAN kaya yun...
sige ibubullet point ko na lang para maalala ko next time yung mga dapat kong ikwento:
* UPM na me! yehey!
* ang aking ate ay ikinasal na last December and magiging Tita na ako this May...
* na-akyat ko na ang Pulag (2nd highest bundok sa Pilipinas and is said to be the coldest part of the Philippines)
* nagbo-boxing na ako! woohoo!
hmmm.. sa ngayon yan pala lang naalala ko! hehehe.. inaantok na ako tapusin ko na lang magcheck ng mail then batchi na me...
au revoir
ayoko may nagbabasa ng mga sinusulat ko HABANG sinusulat ko pa! kasi nakakaconscious! hahahaha.... grabe... nabasa ko yung mga dating sulat ko pakshet... i was so conio pala before.. pero sabagay.. when you start writing in english it's kinda hard to stop.. like this ba! hahaa jowk onli... pero may halong katotohanan...
hahaha ang daming happening na bago na di ko alam pano ko sisimulang ikwento siguro eventually maikukuwento ko rin yun dito at my leisure... hmmm.. KELAN kaya yun...
sige ibubullet point ko na lang para maalala ko next time yung mga dapat kong ikwento:
* UPM na me! yehey!
* ang aking ate ay ikinasal na last December and magiging Tita na ako this May...
* na-akyat ko na ang Pulag (2nd highest bundok sa Pilipinas and is said to be the coldest part of the Philippines)
* nagbo-boxing na ako! woohoo!
hmmm.. sa ngayon yan pala lang naalala ko! hehehe.. inaantok na ako tapusin ko na lang magcheck ng mail then batchi na me...
au revoir
Sunday, August 19, 2007
WHAT MAJOR IS RIGHT FOR YOU???
In fairness, at least nasa second yung Physics... di naman pala talaga ako napariwara... bwahahaha... pero... hmm... oo nga... seryosohin ko kaya ang foreign lang ko... hehehe French ang foreign lang ko nung college... and it's really interesting... except yung exams.. pakshet kasi yung mga feminine na nouns and their paking silent Ss! well... A naman ako sa oral exams.. so oks lang.. bwahaha.... I'll just have to work on my french writing skills... as if mayroon.. hahaha!!!
| You scored as French/Spanish/OtherLanguage, You should strongly consider majoring (or minoring) in a foreign language, especially French or Spanish as they have a greater use in today's world. But other languages could be useful to you as well, such as Chinese, Japanese, German, Italian, or many others. With a major in a foreign language you could teach, or work for a company as a translator or foreign correspondant. It is possible that the best major for you is your 2nd, 3rd, or even 5th listed category, so be sure to consider ALL majors in your OTHER high scoring categories (below). You may score high in a category you didnt think you would--it is possible that a great major for you is something you once dismissed as not for you. The right major for you will be something 1) you love and enjoy and 2) are really great at it. Consider adding a minor or double majoring to make yourself standout and to combine your interests. A minor in a foriegn language is useful for ANY major. Also, business or political science are great minors for a foreign language major. Please post your results in your myspace/blog/journal.
WHAT MAJOR IS RIGHT FOR YOU? created with QuizFarm.com |
Monday, August 13, 2007
i'm back!!!
Sunday, January 14, 2007
Hello! HEllo!
Happy NEw YEar everyone!!!
Anyway, ang dami ko gustong isulat kaya lang ang gulo ng mga iniisip ko! gusto ko sana i-organize muna yung thoughts ko kaya lang habang sinusubukan ko sila ayusin sa utak ko.. tinamad naman ako lalo na isulat yun...
I'll write what I think anyway... I'm all for respecting somebody's opinion, depende kung tungkol saan actually... kung hindi ko rinerespeto opinion mo about something... well... malamang ang tingin ko sa opinion mo ay isang malaking BULL SHIT.
Sometimes kasi nakakapikon lang when you hear/read about people arguing about something, voicing their opinions about something, yung tipong obvious na obvious talaga na magkaibang magkaiba yung pinaniniwalaan nila about stuff and they say na their passionate about what they believe in tapos biglang sa dulo, pagkatapos nilang ipresent yung lahat lahat ng nalalaman nila at pagkatapos nila makipagdebate na with patalsik talsik pa ng laway sa sobrang "Passion" KUNO nila ... kung bakit sila naniniwala about something biglang: "You're entitled to your own opinion blah blah blah, and i respect you for that..." SHIT KA! ISANG KANG MALAKING PLASTIC SHITTY HEAD!!!
I'm so tired of compromise! I'm so tired of tolerance! Kung sa tingin mo walang kwenta yung paniniwala ng iba, sabihin mo: WALANG KWENTA YUNG OPINION MO! WAG KA NA MAG-ISIP! nasasayang lang Ang OXYGEN ng mundong to sa YO!
I mean, since you defended your belief in the first place, why don't you fight for that belief to the very end, Why do you have to go and stoop down to somebody's level just because you don't want to offend some people????!?!?!?! YEah, I know I know... I sometimes do compromise and I hate myself for it... Nakakapikon minsan na hindi ko madefend yung paniniwala ko because of what society dictates.... Nakakapikon minsan na hindi ko madefend yung paniniwala ko kasi kulang yung nalalaman ko para madefend ko fully yung kung ano man yung sa tingin kong tama... Nakakapikon kasi I allow what others might think about me stop me from saying what it is exactly I think and believe...
anecdote lang, sort of related sa sinulat ko sa taas...na parang hindi... heheh gusto ko lang mag-rant!
Once, sa trabaho, I was arguing with a friend of mine about something (friendly argument naman, hindi naman kami nagpapatayan) and I ended up insulting him to the effect na: "NARROW MINDED KA KASI KAYA GANYAN KA MAG-ISIP!" Tumahimik siya... (superior ko pala yung kausap ko, in terms of position sa work) then from somewhere (malakas kasi yung boses talaga namin nung kausap ko, so naririnig talaga ng iba yung usapan namin)... may humirit: OK LANG YAN, hindi pa naman regular yan si Naomi no? (implying na pwede sila mag-power trip with me... in a joking manner naman, to be fair)... I shut up after that kasi di ko alam ano yung pde kong sabihin i-counter attack sa nilalang na yun pero nicely kasi superior ko rin siya, pero isip isip ko lang: WHOA! I'm sooooooo SCARED!!!!!! Syet ka! SAwsaw sa usapan! Wala ka nman alam na ibang ihirit kundi yun line na yan! (well she used that line na yun sa akin ata or somebody else na may ka-"argue" or ka-"joke" na permanent na)... nakakapikon kasi hindi ko masabi yung gusto ko sabihin outloud and put that person in place just because SUPERIOR ko nga siya sa work, hindi ko kasi kaibigan yung sawsaw sa usapan na yun eh, kaya di ko siya masabihan ng kung ano yung iniisip ko talaga... hay lecheng life minsan talaga oo... pero... sabi nga nila habang hindi pa happy.. hindi pa ending...
hehhe magiging happy din ako... nyahhehe... hindi naman sa sinasabi kong kelangan ko mang-insulto ng taong epal sa buhay ko para maging happy... pero parang ganun na rin.... ^__^
Anyway, ang dami ko gustong isulat kaya lang ang gulo ng mga iniisip ko! gusto ko sana i-organize muna yung thoughts ko kaya lang habang sinusubukan ko sila ayusin sa utak ko.. tinamad naman ako lalo na isulat yun...
I'll write what I think anyway... I'm all for respecting somebody's opinion, depende kung tungkol saan actually... kung hindi ko rinerespeto opinion mo about something... well... malamang ang tingin ko sa opinion mo ay isang malaking BULL SHIT.
Sometimes kasi nakakapikon lang when you hear/read about people arguing about something, voicing their opinions about something, yung tipong obvious na obvious talaga na magkaibang magkaiba yung pinaniniwalaan nila about stuff and they say na their passionate about what they believe in tapos biglang sa dulo, pagkatapos nilang ipresent yung lahat lahat ng nalalaman nila at pagkatapos nila makipagdebate na with patalsik talsik pa ng laway sa sobrang "Passion" KUNO nila ... kung bakit sila naniniwala about something biglang: "You're entitled to your own opinion blah blah blah, and i respect you for that..." SHIT KA! ISANG KANG MALAKING PLASTIC SHITTY HEAD!!!
I'm so tired of compromise! I'm so tired of tolerance! Kung sa tingin mo walang kwenta yung paniniwala ng iba, sabihin mo: WALANG KWENTA YUNG OPINION MO! WAG KA NA MAG-ISIP! nasasayang lang Ang OXYGEN ng mundong to sa YO!
I mean, since you defended your belief in the first place, why don't you fight for that belief to the very end, Why do you have to go and stoop down to somebody's level just because you don't want to offend some people????!?!?!?! YEah, I know I know... I sometimes do compromise and I hate myself for it... Nakakapikon minsan na hindi ko madefend yung paniniwala ko because of what society dictates.... Nakakapikon minsan na hindi ko madefend yung paniniwala ko kasi kulang yung nalalaman ko para madefend ko fully yung kung ano man yung sa tingin kong tama... Nakakapikon kasi I allow what others might think about me stop me from saying what it is exactly I think and believe...
anecdote lang, sort of related sa sinulat ko sa taas...na parang hindi... heheh gusto ko lang mag-rant!
Once, sa trabaho, I was arguing with a friend of mine about something (friendly argument naman, hindi naman kami nagpapatayan) and I ended up insulting him to the effect na: "NARROW MINDED KA KASI KAYA GANYAN KA MAG-ISIP!" Tumahimik siya... (superior ko pala yung kausap ko, in terms of position sa work) then from somewhere (malakas kasi yung boses talaga namin nung kausap ko, so naririnig talaga ng iba yung usapan namin)... may humirit: OK LANG YAN, hindi pa naman regular yan si Naomi no? (implying na pwede sila mag-power trip with me... in a joking manner naman, to be fair)... I shut up after that kasi di ko alam ano yung pde kong sabihin i-counter attack sa nilalang na yun pero nicely kasi superior ko rin siya, pero isip isip ko lang: WHOA! I'm sooooooo SCARED!!!!!! Syet ka! SAwsaw sa usapan! Wala ka nman alam na ibang ihirit kundi yun line na yan! (well she used that line na yun sa akin ata or somebody else na may ka-"argue" or ka-"joke" na permanent na)... nakakapikon kasi hindi ko masabi yung gusto ko sabihin outloud and put that person in place just because SUPERIOR ko nga siya sa work, hindi ko kasi kaibigan yung sawsaw sa usapan na yun eh, kaya di ko siya masabihan ng kung ano yung iniisip ko talaga... hay lecheng life minsan talaga oo... pero... sabi nga nila habang hindi pa happy.. hindi pa ending...
hehhe magiging happy din ako... nyahhehe... hindi naman sa sinasabi kong kelangan ko mang-insulto ng taong epal sa buhay ko para maging happy... pero parang ganun na rin.... ^__^
Subscribe to:
Posts (Atom)
